Bir umutla çıkarsın yolla önüne engeller çıkar....Şarkılar
dinlersin,şiirler yazarsın ama nafile hiç biri başlamamış sevginin
avuntusu olmaz....Sonra düşünürsün neden olmadı neden???Hep benmi
dersin oysaki etrafına baktığında senin gibi bir çok insan
vardır.Bitti artık burya jadr dersin onu görmek bile istemiyorum
dersin ama buda kendine söz verdiğin bir yalandır....Ne zamanki bir
odada yanlız kalsan hemen aklına gelir ve oturur düşünürsün acaba
olsaydı ne olacaktı??????
Gece olunca rüyanda onu görürsün sabah onunla uyanırsın ve bir
kere daha hayatta lanet edersin.Senin olmadığı için??Ama ne zamanki
onu görsen yada geldiğini farketsen ellin ayağına dolaşır çünkü
sevmişsindir bir kere,ne kadar olmasada başlamasada onu görünce kalp
atışların hızlanmasına ne sen engel olabilirsin nede başka
biri.......
O hep vardır senin hayattında!!Teselli etmeye çalışırsın
kendini,iykide olmadı türünde laflar edrsin ama bumlarda içni
acıtmaktan başka bir işe yaramaz.......
İşte böyledir karşılıksız sevmek...Gece gündüzle
birleşir,uyumak sana uzak bir kavram olur.Sen atmışsındır ilk adımı
ama o ellerini uzatmamışdır sana....Eğerki hala seviyorsan beklemek ve
sabretmekten başka çaren yoktur.....İŞTE BÖYLEDİR KARŞILIKSIZ
SEVMEK!!!!!!!!

güzel tarif etmişsin karşılıksız sevgiyi

güzel olmus özlem ne iş karsılıksız sevmek felan senin düsün celerinmi bunlar alıntımı

güzel ellerine sağlık

alıntı hakan abi