Ben bir türlü anlamadım, anlayamadım… Biz hangi yasağı çiğnerken kim suçüstü yakaladı bizi. Hangi mahkeme neyle yargıladı ? Hangi zindan hapsetti ümitlerimizi. Şimdi kaç yaşındadır acaba acılarımız ve ne zaman azat edilecek hiçbir günahı olmayan masum rüyalarımız ? Zulamızda hırçın bakan bir “yâr” resmi bulunmuş, cebimizde “sevgi”ye dair yasak şiirler doluymuş, dostluğun ve sevdanın en eylemkar militanıymışız, yani şimdiki çağa göre sakıncalıymışız. Oysa sevmek hiçbir canlı varlığa uzak değil, hiçbir kanun maddesinde yasak değil. Biz neyin bedelini ödüyoruz? Dostlukların darbesini, hırçın bakan yarin gitmesini ve hayatın zehir edilmesini gerektiren şey neydi ? Neydi beni İstanbul’a küstüren, hiç görmediğim annemi babamı benden alıp götüren sebep neydi ? Şimdi üretilen hangi saçma kelime açıklayabilir cevapsız kalan bu soruları, hangi gelişmiş teknoloji hangi ilaçla dindirir ciğerime saplanan sancıları ? Bizi neden bu kadar çok yorma gereği duydu hayat ? Oysa biz… Hani en çok sevdiklerinin vurdukları; biz… Karşılıksız kalan iyi niyetlerin mağdurları. Hep savunmasızken yapıldı umutlarımıza suikastlar. Hep zamansız ve sebepsiz gitti ömrümüzden gidenler. Bize bütün sonlarda ağlamak kaldı. Oysa masumiyetimiz bizi yargılayan bütün hayat mahkemelerince biliniyordu ama bir türlü söylenemiyordu. Çünkü … Çünkü

SANIKLARIN BERAAT ETTİĞİ YERDE, HAKİMLER HÜKÜM GİYER ….

Umutla… Umutlulukla…

cok guzel ellerıne saglık

gardas bizim umutlarımızı birileri ^^^ yargısız infaz etti amma
UMUDA BİN KURSUN SIKSANDA ÖLÜM UNUTMA UNUTMA UNUTMA UMUDA KURŞUN İŞLEMEZ GÜLÜM !!!! SEYFO-REİS

SANIKLARIN BERAAT ETTİĞİ YERDE, HAKİMLER HÜKÜM GİYER ….
guzel bi söz ellerine saglık

teşekkürler cuma